1. Przejdź do nawigacji
  2. Przejdź do treści

SCHORZENIA KOŃCZYN GÓRNYCH

Neuropatie - obejmuje uszkodzenia obwodowego neuronu ruchowego ( nerwów obwodowych ), które albo towarzyszą różnego rodzaju schorzeniom ogólnoustrojowym, albo tez stanowią odrębne (samodzielne jednostki chorobowe). Pojęcie neuropatia dotyczy w zasadzie pojedynczego nerwu, a jeśli proces chorobowy dotyczy kilku nerwów – wówczas mówi się o polineuropatii. Uszkodzenie nerwów obwodowych może mieć podłoże:urazowe, zapalne, zwyrodnieniowe, metaboliczne, hormonalne, toksyczne, niedoborowe, uwarunkowane genetycznie.

Czytaj więcej
Zwiń

Neuropatie - obejmuje uszkodzenia obwodowego neuronu ruchowego ( nerwów obwodowych ), które albo towarzyszą różnego rodzaju schorzeniom ogólnoustrojowym, albo tez stanowią odrębne (samodzielne jednostki chorobowe). Pojęcie neuropatia dotyczy w zasadzie pojedynczego nerwu, a jeśli proces chorobowy dotyczy kilku nerwów – wówczas mówi się o polineuropatii. Uszkodzenie nerwów obwodowych może mieć podłoże:urazowe, zapalne, zwyrodnieniowe, metaboliczne, hormonalne, toksyczne, niedoborowe, uwarunkowane genetycznie.

Do urazowych uszkodzenia nerwów obwodowych zaliczamy:

  • uszkodzenia nerwów obwodowych kończyny górnej
    - nerw łokciowy
    - nerw pośrodkowy
    - nerw promieniowy
  • uszkodzenie nerwu twarzowego
  • uszkodzenia splotu ramiennego

Typ duchenne'a erba - zespół ten to uszkodzenie górnej części splotu ramiennego – powstający w wyniku uszkodzenia korzeni C5-C6 lub pnia górnego. Uszkodzenie górnej części stanowi najpospolitszy jego rodzaj. Najczęściej występuje w następstwie urazu okołoporodowego , a u dorosłych wypadkiem komunikacyjnym lub wypadkiem w pracy. W każdym z tych przypadków można wskazać na jeden z dwóch mechanizmów: trakcyjny lub uciskowy. Charakterystyczne dla tego zespołu jest tendencja do utrzymywania ramienia w przywiedzeniu i rotacji wewnętrznej. Łokieć bywa na ogół wyprostowany, przedramię nawrócone, lecz ruchy reki są zachowane. Najbardziej upośledzone bywa przywodzenie łopatki do kręgosłupa oraz unoszenie, odwodzenie i rotowanie ramienia na zewnątrz ( ruch unoszenia zachodzi tylko do poziomu barku.

Przyrządy do sesji: mata, krzesło.

Nerw łokciowy (łac. Laesio n. ulnaris) - uszkodzenie to występuje na poziomie (C8-TH1) w obrębie łokcia lub nadgarstka rzadziej. W pierwszym przypadku towarzyszy ono złamaniu   kości   lub zwichnięcie stawy łokciowego, w drugim zaś spowodowane bywa najczęściej uciskiem lub zranieniem tej okolicy. Mamy tu do czynienia z ‘’ ręką szponiastą ‘’. Uszkodzenie to charakteryzuje się bowiem upośledzeniem przywodzenia ręki ( łokciowego zginania nadgarstka) oraz niemożność zginania dystalnych paliczków palca IV, V, z jednoczesnym przeprostem tych palców w stawach śródręczno – paliczkowych. Pewnemu upośledzeniu ulega też odwodzenie i przywodzenie palców wybitnemu natomiast przywodzenie kciuka. W związku z tym upośledzony staje się chwyt szczypcowy( problem z utrzymaniem kartki papieru pomiędzy kciukiem a palcem wskazującym), a także chwyt kółkowy ( problem z otoczeniem przedmiotu wszystkimi palcami).

Przyrządy do sesji:
Przybory do sesji:

Nerw posrodkowy (łac. laesio n. medianus) - uszkodzenie na poziomie (C5-TH1)towarzyszące najczęściej urazom w okolicy przedramienia i nadgarstka, choć nerw ten może też ulec uszkodzeniu w obrębie łokcia i pachy. W przypadku przewlekłego ucisku tego nerwu możemy mieć do czynienia z przykurczem ‘’Volkmana’’ lub objawami tzw. ‘’ cieśni nadgarstka” W ostrych natomiast uszkodzeniach ręka przyjmuje wygląd tzw. ‘’ ręki małpiej’’ , gdyż występuje tu niemożność odwodzenia, zginania i przeciwstawiania czubka kciuka do czubków pozostałych palców. Upośledzony jest więc chwyt kleszczowy oraz kółkowy( brak stabilizacyjnego działania kciuka). Chwyty te są upośledzone także z powodu niemożności zginania palca II i III. Znajduje to swój wyraz podczas próby zaciskania ręki w pięść, kiedy to przyjmuje ona charakterystyczne ustawienie, określane jakowo tzw. ‘’ ręka kaznodziei’’.

Przyrządy do sesji: stół, krzesło.
Przybory do sesji: kartka papieru, piłeczka gumowa z wypustkami.

Nerw promieniowy (łac. Laesio n. radialis) - uszkodzenie na poziomie (C5-C8)występujące najczęściej przy okazji urazu np. złamania w obrębie kości ramiennej lub ucisku w tej okolicy. Wyrazem tego uszkodzenia jest tzw.’’ ręka cepowata’’, choć zaburzenia dotyczą tez ruchów w stawie łokciowym. W obrębie łokcia upośledzona jest przede wszystkim jego prostowanie, choc chory tez słabiej zgina łokieć odwraca przedramię. W obrębie ręki wypada natomiast funkcja prostowników nadgarstka, czemu towarzyszy upośledzenie prostowania palców w stawach podstawnych oraz odwodzenie kciuka. Podczas zaciskania pięści brak jest wspomnianego powyżej fizjologicznego współruchu, pod postacią grzbietowego zginania nadgarstka . Skutkiem tego upośledzony staje się chwyt siłowy, pomimo iż siła zginaczy jest zachowana ( tzw. aktywna niewydolność zginaczy palców) .

Przyrządy do sesji: stół, krzesło.
Przybory do sesji: taśma elastyczna żółta, piłeczka gumowa z wypustkami.

Porażenie typu klumpke - Dotyczy uszkodzenia gałęzi rdzeniowych (C8-th1) lub pnia dolnego. Najczęstszą przyczyną jest całkowite wyrwanie korzeni nerwów, co wiąże się z całkowitym porażeniem kończyny. Powoduje porażenie mięsni przedramienia i ręki, przy czym czynność zginaczy jest znacznie bardziej upośledzona niż czynność prostowników, a ruchy w stawie ramiennym i łokciowym są zachowane. W związku z powyższym odruch chwytny ręki jest zniesiony, a sama ręka przyjmuje charakterystyczne ułożenie tzw. ‘’ręki małpiej’’ i ‘’ reki szponiastej’’. Ponadto, w wyniku uszkodzenia gałązek współczulnych z Th1 , po stronie chorej może wystąpić zespół Hornera ( zapadnięcie gałki ocznej, zwężenie źrenicy i opadnięcie powieki.

Przyrządy do sesji: stół, krzesło.

Wskazania:

  • Choroby nerwów obwodowych,
  • przebyte zapalenia,
  • porażenia nerwów,
  • zapalenia wielonerwowe,
  • zapalenia splotów nerwowych.
  • nerwobóle
  • stany po urazach nerwów obwodowych i nie wymagających leczenia chirurgicznego.
  • rwa ramienna i zespół objawów wypadnięcia jądra miażdżystego
  • stany po udarach mózgu w kilka miesięcy po uzyskaniu sprawności w zakresie samodzielnego poruszania się i samoobsługi oraz w dobrym stanie ogólnym.
  • porażenia wiotkie i spastyczne z pełną samoobsługą i samodzielnym poruszaniem się.

Przeciwskazania:

  • kontakt z zimnym powietrzem , niska temperatura,
  • przeciągi,
  • padaczka,
  • choroby psychiczne,
  • choroby układu nerwowego o ostrym przebiegu,
  • choroby ośrodkowego układu nerwowego z objawami zaburzeń ukrwienia mózgu,
  • nerwice z natręctwami i lękami sytuacyjnymi, zaburzenia osobowości, histeria , psychozy,
  • stany po wielokrotnych udarach mózgu,
  • choroba nowotworowa,
  • ciąża,
  • stany gorączkowe,
  • choroby skóry,
  • swieże urazy,
  • krioterapia,
  • brak pełnego zrostu po złamaniach.

Wskazane zabiegi:

  • okłady cieplne ( przed przystąpieniem do ćwiczeń),
  • lampa sollux,
  • ćwiczenia bierne, bierno-czynne, wspomagane, czynne w odciążeniu , czynne, manipulacyjne,
  • galwanizacja,
  • elektrostymulacja,
  • laseroterapia,
  • magnetoterapia,
  • ćwiczenia ipsilateralne,
  • ćwiczenia w wodzie,
  • masaż ( poprawa trofiki, zmniejszenie obrzęków, zapobieganie zanikom i przykurczom ), ( nie masuje się bezpośredniego miejsca urazu nerwu),
  • ćwiczenia o charakterze czynności życia codziennego,
  • ćwiczenia przeprowadzamy kilkakrotnie w ciągu dnia.
Zwiń

Zestawy