1. Przejdź do nawigacji
  2. Przejdź do treści

SCHORZENIA KOŃCZYN DOLNYCH

Neuropatie - obejmuje uszkodzenia obwodowego neuronu ruchowego ( nerwów obwodowych ), które albo towarzyszą różnego rodzaju schorzeniom ogólnoustrojowym, albo tez stanowią odrębne (samodzielne jednostki chorobowe). Pojęcie neuropatia dotyczy w zasadzie pojedynczego nerwu, a jeśli proces chorobowy dotyczy kilku nerwów – wówczas mówi się o polineuropatii. Uszkodzenie nerwów obwodowych może mieć podłoże:urazowe, zapalne, zwyrodnieniowe, metaboliczne, hormonalne, toksyczne, niedoborowe, uwarunkowane genetycznie.

Czytaj więcej
Zwiń

Neuropatie - obejmuje uszkodzenia obwodowego neuronu ruchowego ( nerwów obwodowych ), które albo towarzyszą różnego rodzaju schorzeniom ogólnoustrojowym, albo tez stanowią odrębne (samodzielne jednostki chorobowe). Pojęcie neuropatia dotyczy w zasadzie pojedynczego nerwu, a jeśli proces chorobowy dotyczy kilku nerwów – wówczas mówi się o polineuropatii. Uszkodzenie nerwów obwodowych może mieć podłoże:urazowe, zapalne, zwyrodnieniowe, metaboliczne, hormonalne, toksyczne, niedoborowe, uwarunkowane genetycznie.

Do urazowych uszkodzenia nerwów obwodowych zaliczamy:

  • uszkodzenia nerwów obwodowych kończyny dolnej
    - nerw kulszowy
    - nerw piszczelowy
    - nerw promieniow
    - Zespół Guilaina – Barrego Strohla - polineuropatia alergiczno – zapalna

Nerw kulszowy – ( łac. Laesio n. ischiadici ) - uszkodzenie na poziomie ( L4-S3 )- spowodowane urazem okołoporodowym, kiedy to podczas wyciągania płodu za nogi może czasem dojść do rozciągnięcia. Ponieważ jest to najgrubszy nerw ciała, jego odporność na rozciąganie jest znaczna, dlatego prawie nigdy nie dochodzi do rozerwania nerwu kulszowego. Poza rozciągnięciem, nieraz podczas porodów pośladkowych, uraz omawianego nerwu spowodowany jest uciskiem miednicy matki lub kleszczy. Uszkodzenie nerwu kulszowego, może być również spowodowana naciekiem wynikłych z iniekcji podawanych w mięsień pośladkowy wielki, a także przy urazach związanych ze zwichnięciem tylnym stawu biodrowego ( zwłaszcza z odłamaniem krawędzi panewki). Uszkodzenie nerwu kulszowego upośledza zginanie kolana, a także wszystkie ruchy stopy, gdyż z nerwu kulszowego wywodzą się nerwy odpowiedzialne za te ruchy ( strzałkowy wspólny i piszczelowy). Stopa ustawia się przeważnie w pozycji końskiej oraz pojawia się przeprost kolana. Chodzenie jest znacznie utrudnione m.in. z powodu niemożności przystosowywania się stopy do podłoża oraz niemożności przetoczenia stopy i odbicia ( brak propulsji ). Szczególnie trudne jest chodzenie pod górę, a dodatkowe utrudnienie wiąże się z opadaniem stopy w fazie przenoszenia i haczeniem nią o podłoże.

Przyrządy do sesji: krzesło, mata.
Przybory do sesji: piłka szwajcarska.

Nerw strzałkowy ( łac. Laesio n. peronei ) - uszkodzenie na poziomie (L4-S2) - może objawiać się zróżnicowanym obrazem klinicznym, co wynika z podziału tego nerwu. Określony mianem ‘’uszkodzenia nerwu strzałkowego’’ stan kliniczny może być bowiem związany również z uszkodzeniem nerwu kulszowego, z którego właśnie wywodzi się nerw strzałkowy ( częściowe uszkodzenie nerwu kulszowego ). Bliskie sąsiedztwo twardego podłoża w przebiegu nerwu strzałkowego ( główka strzałki) stwarza warunki, w których nawet niewielki ucisk w tej okolicy łatwo doprowadzić do jego uszkodzenia.

Wyróżniamy trzy rodzaje uszkodzenia nerwu strzałkowego:

  • powierzchownego ( stopa szpotawe )
  • głębokiego ( stopa opadająca)
  • wspólnego ( stopa końsko – szpotawa )

W późniejszym okresie obserwujemy charakterystyczne:

  • zaniki mięśni,
  • upośledzenie wzrostu stopy i podudzia,
  • utrwalenie się przykurczy,
  • pogłębienie szpotawości,
  • chód brodzący, koguci, utykający,
  • brak stabilizacji stopy
  • zaburzenia równowagi
  • chód niesymetryczny i nieharmonijny

Przyrządy do sesji:
Przybory do sesji:

Nerw piszczelowy ( łac. Laesio n. Tibialis ) – uszkodzenie na wysokości ( L4-S3 ). Nerw ten ulega uszkodzeniu najczęściej przy okazji złamań kości piszczelowej i urazów w okolicy doła podkolanowego. Uszkodzenie nerwu upośledza zginanie kolana , co przede wszystkim podeszwowe zginanie stopy i palców. Ze względu na pozbawienie stopy czynności odbicia, chód staje się ‘’szczudłowy’’ Chory obciąża tylko piętę a z czasem powstaje tzw. ‘’ stopa piętowa’’.  

Przyrządy do sesji: krzesło, mata.

Zespół Guilaina – Barrego Strohla – polineuropatia- zalicza się do tzw. chorób autoimmunologicznych. Jego wystąpienie bywa przeważnie poprzedzone chorobą infekcyjną bądź szczepieniem, a po pewnym czasie dochodzi do rozpadu osłonki mielinowej włókien nerwowych. Choroba może występować w każdym wieku i ma z reguły podostry przebieg ( niekiedy nawrotowy ) , dobrze rokujący. W niektórych przypadkach może ona pozostawić trwałe ślady.

Choroba rozpoczyna się zwykle od objawów czuciowych (bóle, parestezje) po których następnie narastają objawy ruchowe od kończyn dolnych ku górze. W pełni rozwinięte porażenia czy niedowłady mogą mieć charakter uogólniony, choć znane tez są przypadki z przewagą objawów w odcinkach bliższych bądź dalszych. W znacznej części mogą tez się rozwinąć objawy niewydolności ( porażenie przepony, mięśni międzyżebrowych , mięśniówki oskrzeli ). W przebiegu choroby wyróżnia się trzy okresy:

  • narastanie porażenia
  • stabilizacja porażenia
  • zdrowienie

Spośród najczęściej ewentualnych pozostałości po chorobie wymienia się:

  • niedowład grzbietowy zginaczy stóp
  • przykurcz ścięgien Achillesa
  • powikłania płucne
  • powikłania urologiczne

Przyrządy do sesji: krzesło, mata
Przyborydo sesji: dynar równoważny

Wskazania:

  • choroby nerwów obwodowych
  • przebyte zapalenia
  • porażenia nerwów,
  • zapalenia wielonerwowe
  • zapalenia splotów nerwowych
  • nerwobóle
  • stany po urazach nerwów obwodowych i nie wymagających leczenia chirurgicznego.
  • rwa kulszowa i zespół objawów wypadnięcia jądra miażdżystego
  • stany po udarach mózgu w kilka miesięcy po uzyskaniu sprawności w zakresie samodzielnego poruszania się i samoobsługi oraz w dobrym stanie ogólnym.
  • porażenia wiotkie i spastyczne z pełną samoobsługą i samodzielnym poruszaniem się.

Wskazane zabiegi:

  • okłady cieplne ( przed przystąpieniem do ćwiczeń)
  • lampa sollux
  • ćwiczenia bierne, bierno-czynne, wspomagane, czynne w odciążeniu , czynne, manipulacyjne
  • galwanizacja
  • elektrostymulacja
  • laseroterapia
  • magnetoterapia
  • ćwiczenia ipsilateralne
  • ćwiczenia w wodzie
  • masaż ( poprawa trofiki, zmniejszenie obrzęków, zapobieganie zanikom i przykurczom ), ( nie masuje się bezpośredniego miejsca urazu nerwu)
  • ćwiczenia o charakterze czynności życia codziennego
  • ćwiczenia przeprowadzamy kilkakrotnie w ciągu dnia

Przeciwskazania:

  • niska temperatura, zimno,
  • przeciągi,
  • padaczka,
  • choroby psychiczne,
  • choroby układu nerwowego o ostrym przebiegu,
  • choroby ośrodkowego układu nerwowego z objawami zaburzeń ukrwienia mózgu,
  • nerwice z natręctwami i lękami sytuacyjnymi, zaburzenia osobowości, histeria , psychozy,
  • stany po wielokrotnych udarach mózgu,
  • choroba nowotworowa,
  • ciąża,
  • stany gorączkowe,
  • choroby skóry,
  • swieże urazy,
  • brak pełnego zrostu po złamaniach,
  • krioterapia.

 

Zwiń

Zestawy